Pewnego pięknego dnia otrzymałem zgłoszenie od Pana Dariusza z Biadolin Szlacheckich, znajdujących się pomiędzy miejscowością Tarnów i Brzesko w Małopolsce. Pan Dariusz chciał uzyskać pomoc w temacie wydajności jego studni na działce. Jak się okazało, wywiercona niedawno studnia praktycznie była sucha. Pieniądze wydane na studnie – blisko 9000zł, okazały się być, dosłownie i w przenośni, wyrzucone w błoto. Desperacja Pania Dariusza była tym większa, że z racji położenia jego działki z daleka od głównych ciągów mediów, wybranie opcji przyłączenia do sieci wodociągowej wiązało by się z kosztami rzędu ceny nowego małego samochodu osobowego.

Podczas wizyty na działce przeglądnąłem zwierciny „suchej” studni. Niestety, zarówno miejsce jak i głębokość wiercenia zostały wybrane bez rozeznania geologicznego. Nawiercono słabo przepuszczalne iłowce. Klient zdecydował się na kontakt z geologiem dopiero po odwierceniu negatywnego otworu.

Zwierciny studni

Zaproponowałem Panu Dariuszowi wykonanie prognozy potencjalnej wydajności studni dla jego działki. W ten sposób, bez dodatkowych kosztów, będzie można przewidzieć czy dalsze wiercenia, w innym miejscu na działce, mają jakikolwie sens, czy może od razu lepiej skoncentrować się na zbieraniu środków do przyłącza wodociągowego z sieci.

Działania rozpocząlem od gromadzenia danych na temat działki. Mapy gelogiczne, mapy hydrogeologiczne, mapy hydrograficzne, rozpoznanie topografii terenu. Zgromadziłem też dane na temat studni, otworów geotechnicznych oraz otworów dokumentacyjnych w promieniu kilku kilometrów od badanej działki. Uzyskałem numer telefonu do wiertacza, który odwiercił „suchą” studnię na działce Pana Dariusza. Wiertacz przekazał mi informacje na temat geologii odwierconej w „suchym” otworze oraz konstrukcji owej studni.

Zebrane dane pozwoliły mi stworzyć spójny obraz, rodzaj koncepcyjnego modelu hydrogeologicznego obszaru w okolicy działki. Zacznijmy od topografii. Działka, o kształcie nieregularnego pięcioboku, na szczęście ma spore rozmiary i zajmuje obszar około 5000 m2. Spadek terenu następuje w kierunku zbliżonym do północnego zachodu (mówiąc ściślej kierunek NNW).

Spadek terenu na działce

Wykonałem profile wysokościowe wzdłuż kierunku spadku terenu…

Profil wysokościowy

… oraz równoleżnikowy wzdłuż najdłuższej osi działki…

Profil terenu wzdłuż działki

W ten sposób określiłem rzędne terenu na działce. Można przyjąć, że średnia wysokość nad poziom morza na działce wynosi ok. 216 m n.p.m. wobec wahań poziomów od ok. 215 do 217.5 m n.p.m..

Spadek terenu na działce i w przyległościach na długości ok.0,19km zmienia się w 1,9% a więc opada pod kątem 1,09 stopni w kierunku NNW, można więc przyjąć że teren działki jest w praktyce płaski.

Przegląd danych topograficznych wykazał, że najbliższy ciek wodny o nazwie Kisielina znajduje się ok 750m na zachód od centrum działki i ma przebieg zbliżony do południkowego. Kisielina to prawobrzeżny dopływ Wisły. Okoliczne rowy melioracyjne odprowadzają wodę do cieku Kisielina. Linia kolejowa i autostrada A4 znajdują się odpowiednio 180m i 350m na północ od centrum działki, obydwie linie komunikacyjne mają bieg zbliżony do równoleżnikowego.

Budowę geologiczną terenu w bezpośredniej okolicy działki można określić dzięki danym mapowym oraz danym otworowym. Dane mapowe przedstawiają geologię powierzchniową a dane otworowe geologię wgłębną.

Tutaj mała uwaga! Przy wierceniu studni w okolicy Tarnowa i Brzeska należy wziąć pod uwagę fakt, że pierwsze kilkadziesiąt metrów głebokości dzieli się na geologię powierzchniową oraz geologię wgłębną. Geologia powierzchniowa to ta, która jest najmłodsza, przykrywa warstwy starsze. W tych okolicach, geologie powierzchniową tworzą osady wieku Czwartorzęd, natomiast geologię wgłębną osady Trzeciorzędu. Czwartorzęd może zawierać utwory przepuszczalne jak piaski i żwiry lub słabo przepuszczalne jak gliny. Jednak nawet przy obecności utworów przepuszczalnych, na niewiele się one przydadzą przy wierceniu studni, jeżeli jest ich mało, to znaczy nie mają odpowiedniej miąższości lub rozciągłości powierzchniowej by zawierać wodę podziemną.

Przedstawiona na poniższym ryskunku mapa geologiczna ukazuje granice między utworami powierzchniowymi. Kolorami oznaczono rozprzestrzenienie utworów. W uproszczeniu, na powierzchni terenu występują:
1. Utwory wieku Czwartorzęd, na którą składają się w większości piaski i żwiry z glinami, mułami i iłami (Q1, Q3, Q4, Q5, Q6).
2. Utwory wieku Trzeciorzęd w postaci tzw. warstw grabowieckich (Tr1) zawierające mułowce, piaskowce, iłowce i zlepieńce. Z informacji zawartych w opisie do Szczegółowej Mapy Geologicznej Polski 1:50 000 arkusz 977 i arkusz 1000 wynika, że warstwy grabowieckie (Tr1) znajdują się kilka metrów pod powierzchnią, a miejscami wychodzą na bezpośrednio na powierzchnię terenu (Tr1), gdzie warstwy grabowieckie tworzą tzw. wychodnię pomiędzy utworami Czwartorzędu.. Tabela 1 przedstawia szczegóły dotyczące poszczególnych utworów geologicznych.

 

Tabela 1. Wydzielenia litologiczne wraz z genezą i wiekiem  

Symbol  Wydzielenia  Geneza  Forma  Stratygrafia / Wiek 
Q1  Piaski i żwiry wodnolodowcowe  osady wodnolodowcowe (fluwioglacjalne, rzeczno-lodowcowe, sandrowe)                 –  Zlodowacenia południowopolskie – Czwartorzęd 
Q2  Piaski i żwiry rzeczne tarasów nadzalewowych 10,0-15,0 m n.p. rzeki  osady rzeczne (fluwialne, aluwialne)  tarasy rzeczne  Zlodowacenia środkowopolskie – Czwartorzęd 
Q3  Iły i mułki, miejscami piaski z domieszką żwirów, (mady) tarasów zalewowych 6,0-9,0 m n.p. rzeki  osady rzeczne (fluwialne, aluwialne)  tarasy rzeczne  Holocen – Czwartorzęd 
Q4  Gliny, mułki, piaski i żwiry rzeczne den dolinnych  osady rzeczne (fluwialne, aluwialne)               –  Holocen – Czwartorzęd 
Q5  Piaski eoliczne w wydmach  osady eoliczne  wydmy  Czwartorzęd 
Q6  Piaski eoliczne  osady eoliczne               –  Czwartorzęd 
Tr1  Mułowce, piaskowce, iłowce i zlepieńce (warstwy grabowieckie)                 –                –  Miocen środkowy (lang i serrawal) – Trzeciorzęd 

Skompilowałem dane lokalizacji otworów geologicznych i stanowisk dokumentacyjnych na tle geologicznej mapy zakrytej. Zasięgi wydzieleń (utworów) zaprezentowałem za pomocą odrębnych kolorów…

Mapa geologiczna i otwory geologiczne

Jak widać na powyższym wycinku mapy geologicznej, geologia wgłębna „przebija się” na powierzchnię około 700m na południe od omawianej działki. Utwory Trzeciorzędu, oznaczone jako Tr1 to warstwy grabowieckie Miocenu środkowego. Pozostałe utwory ukazujące się na powierzchni należą w całości do wydzieleń Czwartorzędu, a więc geologii powierzchniowej. Omawiana działka znajduje się w całości na obszarze Q1, a więc piasków i żwirów wodnolodowcowych, czyli utworów dobrze przepuszczalnych, potencjalnie zawierających wodę przy wierceniu studni.

Aby sprawdzić co znajduje się „pod” utworami powierzchnowymi, lub inaczej mówiąc, chcąc odsłonić geologię wgłębną, należy znaleźć odpowiednią publikację zawierającą omówienie tychże. Dane na temat geologii wgłębnej pomiędzy Brzeskiem a Wojniczem, opracowane głównie na podstawie głębokich wierceń zawarte są w publikacji: KIRCHNER Z. & POŁTOWICZ S. 1974 – Budowa geologiczna obszaru między Brzeskiem a Wojniczem. Rocz. Pol. Tow. Geol., 44: 293-320 Jak widać na poniższej mapie, warstwy grabowieckie tworzą geologię wgłębną przy wierceniu studni na obszarze około 2 kilometrów od lokalizacji omawianej działki.

Geologia wgłębna między Brzeskiem a Wojniczem

Wracając do mapy geologicznej, w okolicach badanej działki znajduje się 6x punktów dokumentacyjnych 1000- 0004, -0005, -0007, -0009, -0013, -0016 odwierconych do 10m głębokości. Dane z tych punktów wskazują że, poniżej utworów Czwartorzędu, na głębokości kilku metrów znajduje się strop warstw grabowieckich opisanych jako iły ciemnoszare lub zielono-szare. W jedynym tylko stanowisku 1000-0004 gdzie warstwy grabowieckie wychodzą bezpośrednio na powierzchnię terenu, opisano je jako piaskowce przewarstwione iłowcami z domieszką zlepieńców. W żadnych z sześciu punktów dokumentacyjnych nie oznaczono nawiercenia warstwy wodonośnej lub występowania zwierciadła wód podziemnych do 10m głębokości. Ponadto, można wnioskować o dominiacji iłowców w najpłytszej części warstw grabowieckich. 

W okolicach badanej działki, w indeksie archiwum Państwowego Instytutu Geologicznego znajduje się tylko jedno ujęcie wód podziemnych, zlokalizowane około 300m na południowy-wschód od centrum omawianej działki i jest to ujęcie pod nazwą Uprawa Borówek BR-1. W odwierconym w 2004 roku do głębokości 50m ujęciu BR-1 nawiercono do 9m piasek i żwir Czwartorzędu. Poniżej znajdują się warstwy grabowieckie: od 9m do 22m nawiercono iłowce i pyłowce, po czym nawiercono piaskowce i iłowce do 50m. Poziom wód podziemnych nawiercono na głębokości 22m czyli 192m n.p.m.. Po nawierceniu poziom wody ustabilizował się na głębokości 1m czyli 214m n.p.m. Ujęcie wód podziemnych zostało poddane pompowaniu próbnemu przez 72 godziny i uzyskano wydajność eksploatacyjną 0.6 m3 na godzinę czyli 14.4 m3 na dzień przy depresji (czyli obniżeniu poziomu zwierciadła) 21m. Ujęcie wody podziemniej zostało zafiltrowane rurą 160mm na głębokości od 30m do 48m z obsypką żwirową 3 do 5mm.

Dodatkowo, analiza głębokich wiertniczych otworów poszukiwawczych węglowodorów w okolicy Biadolin Szlacheckich wykazała, że warstwy grabowieckie w rejonie omawianej działki składają się głównie ze słabo przepuszczalnych iłowców, mułowców i iłołupków z rzadkimi wkładkami utworów przepuszczalnych w postaci piasków i piaskowców. Utwory Trzeciorzędu w okolicy Biadolin Szlacheckich mają miąższość powyżej 1000m.

Cóż, mamy też „suchą” studnię wywierconą na działce Pana Dariusza. Studnia, jak wspomniano, została wykonana bez wcześniejszego rozeznania geologicznego. Podczas wiercenia, według relacji wiertacza, pierwsze „kilka” metrów zajmowały piaski Czwartorzędu, następnie do dna otworu na głębokości 30m nawiercono iłowce warstw grabowieckich. Podczas dokładniejszego przetestowania wydajności na początku listopada 2022, a więc kilka miesięcy po odwierceniu, okazało się że istnieje niewielki dopływ rzędu 30 litrów na godzinę, co daje 700 litrów na dzień. Poziom zwierciadła wody wynosił na początku listopaa 2022 około 3.7m poniżej poziomu terenu. Mimo wszystko, wydajność odwierconej uprzednio studni stanowi jedynie 15% zapotrzebowania dla rodziny Pana Dariusza. Co ciekawe, zafiltrowano rurami szczelinowymi interwał 9 metrów do 21 metrów a więc z pominięciem utworów Czwartorzędu.  Można dodać, że szczeliny wykonano na miejscu wiercenia, nacinając pełne rury za pomocą ręcznej szlifierki kątowej, w efekcie uzyskując nierównomierne szerokości szczelin od 2mm do 3mm. W interwałach studni od 0m do 9m oraz od 21m do 30m zainstalowano pełne rury bez szczelin.

Wnioski odnośnie prawdopodobieństwa uzyskania wymaganej wydajności, to jest 5 m3/dzień, z utworów geologii wgłębnej na omawianej działce: niskie prawdopodobieństwo, ze względu na udowodniony brak wkładki piaskowcowej/piaskowej w utworach grabowieckich. Wkładka piaskowców nawiercona w otworze BR-1  na głębokości 22m-50m nie została nawiercona w „suchym” otworze na omawianej działce.

Zajmijmy się teraz geologią powierzchniową. Tutaj zadanie jest znacznie łatwiejsze, mamy bowiem do dyspozycji mapy przedstawiające hydroizohipsy czyli linie łącząca na mapie punkty jednakowej wysokości położenia zwierciadła wody podziemnej w stosunku do wysokości nad poziom morza. Sprawdźmy jak wygląda lokalizacja działki względem jednostek hydrogeologicznych.

Uwaga teoretyczna! Jednostka hydrogeologiczna to poziom lub zespół poziomów wodonośnych należących do określonej stratygraficznie jednostki: epoki (np. piętro kredowe, piętro trzeciorzędowe). W obrębie piętra wodonośnego można wyróżnić warstwy wodonośne. W szerszym znaczeniu za warstwę wodonośną uznaje się też niewarstwową strefę utworów przepuszczalnych nasyconych wodą, wykazującą przewodność dostateczną do powstania strumienia wód podziemnych i możliwość ujęcia wód studniami. W przypadku braku wydzielenia jednostki hydrogeologicznej na danym obszarze PIG oznajmia dominację utworów geologicznych które nie są przepuszczalne lub też wydajność tych utworów jest niska, np. poniżej 1m3 na godzinę.

Hydrogeologia obszaru działki

Omawiana działka znajduje się około 600m na południe od granicy najbliższej jednostki hydrogeologicznej oznaczonej jako 1aQIII. Cytując Opis do mapy: “1aQIII: Użytkowy poziom wodonośny występuje w piaszczysto – żwirowych utworach czwartorzędu. Miąższość utworów wodonośnych waha się od 4,5 do 15,1 m, ale przedział reprezentatywny (mieszczący w sobie 75 % wyników) to 6,2 – 12,9 m. Zwierciadło wody praktycznie zawsze mające charakter swobodny, występuje na głębokości od 1,1 do 6,6 m. Wydajności studni dochodzą do 52,4 m3 /h, ale najczęściej oczekiwać można wydajności od 20 do 45 m3 /h. Moduł zasobów dyspozycyjnych dla tej jednostki wynosi 242 m3 /d· km2 . Odpływ wód podziemnych odbywa się ku rzekom, ale głównym elementem drenującym jest Wisła.”

Tak więc, omawiana działka nie znajduje się w obrębie jednostek hydrogeologicznych. Czy zatem to koniec? Prognoza negatywna? Na szczęście nie spocząłem jedynie nad informacjami na temat jednostek hydrogeologicznych z powyższej mapy hydrogeologicznej.

Z innej mapy hydrogeologicznej wynika że obszar, na którym znajduje się omawiana działka, zlokalizowany jest na poziomie wodonośnym 4 p,pg,ż/r/zsP/Q co oznacza nr jednostki 4, p – dominujące piaski, pg – dominująca litologia piaski gliniaste, r – równania, zs – zwierciadło swobodne, P – pierwszy poziom wodonośny nie będącym głównym użytkowym PPW, Q – PPW wieku czwartorzędowego.

Poziomy wód podziemnych

Z powyższej mapy wynika, że poziom zwierciadła wód gruntowych w utworach geologii powierzchniowej Czwartorzędu powinien wynosić około 213m nad poziom morza. Zatem, skoro wiemy że:

  1. omawiana działka znajduje się na wysokości 215-217.5m n.p.m.,
  2. miąższość Czwartorzędowych utworów przepuszczlnych w okolicy może sięgać do 9m, a na omawianej działce na pewno jest ich „kilka” metrów (według relacji wiertacza „suchego” otworu),
  3. przepuszczalne utwory Czwartorzedu mają znaczne rozprzestrzenienie,
  4. według powyższej mapy, ciągły poziom wodonośny występuje w okolicy omawianej działki na około 213m n.p.m…

Przed otwarciem szampana należy jednak ostudzić nieco entuzjazm, i dodać (-) dane z powyższej mapy mają ponad 10 lat oraz (-) w okolicy odwadnianej działki, w promieniu kilku kilometrów funkcjonują żwirownie powodujące intensywne odwiadnianie warstwy Czwartorzedu.

Wnioski odnośnie prawdopodobieństwa uzyskania wymaganej wydajności, to jest 5 m3/dzień, z utworów geologii powierzchniowej na omawianej działce: wysokie prawdopodobieństwo.

Mimo wszystko, należy założyć że na zbliżając się maksymalnie do kierunku wschodniego, a więc najbliższego cieku wodnego o nazwie Kisielina zwiększymy szanse na obecność pozostałości meandrów rzeczki, nie tyle obecnej, co tej poprzedzającej Kisielinę, a odwadniającej lodowiec, a co za tym idzie nieco głębszej doliny Czwartorzędowej.

Studnie wiercone na działce

Prognoza wydajności

Jak wynika z zebranych danych, ustabilizowany poziom wód podziemnych wyniesie ok. 3-6 m pod poziomem terenu pod warunkiem, że nawodniona miąższość (grubość warstwy) osadów Czwartorzędu wyniesie więcej niż 3-6m lub pod warunkiem nawiercenia piaskowców w osadach Trzeciorzędowych warstw grabowieckich.

Zebrane dane mapowe i otworowe sugerują następujące warunki pod względem stratygraficznym na obszarze omawianej działki. Spodziewany profil geologiczny:
• max 10m Czwartorzęd (piaski i żwiry)
• 10m (min 3m) do >100m Trzeciorzęd – warstwy grabowieckie (iłowce miejscami z piaskowcami)
Wody podziemne piętra mioceńskiego nie wykazuję ciągłości, występuję sporadycznie na różnej głębokości, najczęściej do 30m, ale tylko w obeności wstawek piaszczystych, których obecność jest trudna do przewidzenia.
Wydajność tego piętra jest bardzo zróżnicowana, na ogół notowane są małe wydajności studni wierconych w granicach 1- 40 m3/dzień, w zależności od obecności, miąższości, rozległości oraz głębokości wkładki piaszczystej.

Zaplanowano odwiercenie otworu badawczego o średnicy 200mm penetrującego utwory Czwartorzędu i Trzeciorzędu do maksymalnej głębokosci 30m. .

Klient, Pan Dariusz, po zapoznaniu się z wynikami badań i prognozą dla nowej studni na działce, zdecydował się na ponowne wiercenie pod nadzorem geologa, czyli mojej skromnej osoby. Doradziłem uprzednie zakupienie odpowiednich rur studziennych by nie musieć na miejscu „na szybkiego” korzystać ze szlifierki kątowej by nacinać szczeliny. Nacinanie szczelin ręcznie, nie zapewniłoby odpowiedniej szerokości szczelin oraz, czyli w naszym wypadku 1mm oraz ich równomiernego rozmieszczenia.

Poniżej przedstawiono zdjęcie zakupionych certyfikowanych rur studzienych średnicy 160mm.

Rury studzienne 160mm

Wiercenie rozpoczeto za pomocą końcówki wiertła typu PDC, żerdzi szerokości  gwintu 75mm na wiertnicy typu URB z systemem płuczkowym…

Wiertnica URB - rozpoczęcie wiercenia studni

Wiertło studzienne średnicy 200mm użyte podczas wiercenia studni.

Wiertło studzienne

Przed rozpocczęciem wiercenia wykopano dołki płuczkowe. Zadaniem płuczki wiertniczej jest usuwanie zwiercin, utrzymywanie ich w stanie zawieszenia podczas przerwy obiegu, chłodzenie i oczyszczanie świdra, smarowanie przewodu wiertniczego, stabilizacja ścian odwiertu, ochrona naturalnej przepuszczalności skał oraz pełnienie funkcji nośnika informacji. Wynoszone ze spodu otworu przez płuczkę zwierciny dają nam informację w jakich obecnie gruntach lub skałach wiercimy. Podobnie, zmiana koloru płuczki informuje nas o wejściu w kolejną warstwę geologiczną. Na poniższym zdjęciu widoczny jest moment mieszania proszku gumy ksantanowej i bentonitu. Guma ksantanowa to biopolimer przyjazny środowisku zwiększający lepkość płuczki. Bentonit to naturalnie występująca skała osadowa. W formie sproszkowanej, dodana do wody, jest podstawowym składnikiem płuczki wiertniczej, służy do stabilizacji otworu wiertniczego w poziomie i pionie, oraz zapewnia usuwanie urobku wiertniczego oraz chłodzenie wiertła i przewodu wiertniczego.

Dołek płuczkowy

Żółto-brązowy kolor płuczki podczas wiercenia wskazywał, że wiertło jest ciągle na poziomie Czwartorzędowym, w piaskach i żwirach rzecznych. Charakterystyczne rytmiczne skoki przewodu wiertniczego oznaczały obecność otoczaków. Ze względu na obecność otoczaków o znacznych rozmiarach >5cm, obroty wiertła utrzymywano na niskim poziomie by ograniczyć zagrożenie uszkodzenia przekładni. Postęp wiercenia studni w żwirach następuje poprzez kruszenie i mielenie oraz wypychanie większych kawałków poza otwór, w kierunku formacji geologicznej. Płuczka wiertnicza, mimo że gęsta, nie jest w stanie wynieść na powierzchnię większych kawałków żwiru. Poniżej ukazane zdjęcie wyniesionych zwiercin na powierzchnię. Przeważają zweirciny o rozmiarze do 2mm, o ostrych krawędziach. Naturalnie występujące miałyby zaokrąglony kształt.

Piasek i zmielony żwir w trakcie wiercenia

Pierwsze dwa metry otworu, poniżej poziomu gleby, zajmują piaski średnioziarniste. Poniżej nawiercono żwiry przewarstwione piaskami. Podczas wiercenia studni, na głębokości 13m, kolor płuczki zmienił się z żółto-brązowego na kolorbrązowo-szary a gęstość płuczki wzrosła, ze względu na obecność drobnej zawiesiny. Oznaczało to, że wiertło znalazło się w stropie iłowców Trzeciorzędu (Neogenun) warstw grabowieckich.  Jest to warstwa nieprzepuszczalna.

Wiercenie kontynuowano, interwał odwiercony poniżej żwirowo-piaszczystej warstwy wodonośnej posłuży do zainstalowania osadnika studziennego czyli rury podfiltrowej. Wiercenie zakończono na głębokości 18 metrów, z niewielkim naddatkiem, przewidując że dolna część otworu może ulec zasypaniu podczas wyjmowania przewodu wiertniczego. Na poniższym zdjęciu widoczne jest wiertło które użyto do wiercenia otworu w iłowcach.

Kolejnym etapem była instalacja rur studziennych w odwierconym otworze. Przed zainstalowaniem rur studziennych, zmierzono głębokość otworu. Okazało się, zgodnie z przewidywaniem, że dolna część otworu ulegnie zasypaniu. Ostatecznie, dno rur studziennych, zatkane stożkowym denkiem, zostało osadzone na głębokości 15m poniżej powierzchni terenu. Rura podfiltrowa, służąca jako osadnik, znalazła się na głębokości 12m – 15m. Powyżej od 12m do 3m głębokości zainstalowano filtry studzienne, czyli rury studzienne ze szczelinami o szerokości 1mm. Rura nadfiltrowa została zainstalowana na głębokości 3m do 0.3m powyżej powierzchni terenu.

Moment instalacji rur w odwierconej studni

Następnie, przystąpiono do instalacji obsypki żwirowej. Obsypka została umieszczona, wsypana, pomiędzy ścianki otworu o średnicy 200mm a zewnętrzną część filtra studziennego o średnicy 160mm.Obsypka żwirowa studni.

Na tym etapie, główna częśc konstrukcyjna studni była gotowa. Zafiltrowano interwał wodonośny, obsypano żwirem filtr studzienny. Nadszedł czas na rozpoczęcie oczyszczania studni. W pierwszym etapie oczyszczania zastosowano metodę wtłaczania czystej wody do otworu studziennego. Poniższe zdjęcie przedstawia wypływ płuczki z kolumny rur studziennych.

Oczyszczanie studni przez wtłaczanie czystej wody

Właściwe oczyszczanie nastąpiło podczas pompowania oczyszczającego, które wykonano za pomocą pompy głębinowej średnicy 100mm, mocy 0,75kW, 230V.

Pompa studzienna

Poniżej przedstawiono porównanie wizualne wody studziennej pobranej podczas różnych etapów konstrukcji studni. Pierwsze zdjęcie od lewej przedstawia wodę zmieszaną z płuczką, bezpośrednio po wyjęciu przewodu wiertniczego ze studni. Zdjęcie środkowe ukazuje wodę po wstępnym oczyszczeniu, wykonanym przez wtłaczanie czystej wody do rur studziennych. Zdjęcie pierwsze od prawej to woda pobrana po godzinie pompowania oczyszczającego z wydajnością 0,5-0,6 litra na sekundę czyli 30-35 litrów na minutę. Widoczna jest znaczna poprawa, jeżeli chodzi o ilość zawiesiny w wodzie.

Woda ze studni oczyszczanie

Podczas pompowania oczyszczajcego dokonano pomiarów obniżenia poziomu zwierciadła wody. Poziom statyczny przed pompowaniem oczyszczającym wyniósł 3,5 metra poniżej poziomu terenu. W pierwszej minucie po rozpoczęciu pompowania, poziom wody opadł do 5,13m pod poziomem terenu (mppt). W drugiej minucie było to 5,33 m ppt. Natomiast od trzeciej minuty, aż do końca pompowania oczyszczjącego, do 60minut, poziom wody był stabiliny, na poziomie 5,43m ppt.

Klient na własną rękę kontynuował pompowanie przez kolejne 8 godzin z wydajnością 0,5 litra na sekundę, czyli około 30 litrów na minutę, a więc ekwiwalnet około 40 metrów sześciennych na dzień.

Wyniki - Pompowanie oczyszczające

Klient został poinformowany o konieczności wykonania badań fizykochemicznych oraz bakteriologicznych dla wody w studni, w celu dobrania odpowiedniego systemu oczyszczania wody do celów spożywczych.

Podsumowując:

  1. Nowa lokalizacja dla studni okazała się trafna.

  2. Dzięki nadzorowi geologa, studnia została odwiercona i zafiltrowana w optymalny sposób.

  3. Wydajność studni znacznie przekracza zapotrzebowanie klienta.